Catharina De Grote_Binnenlandse Politiek

CatharinaDeGrote was een Duitse prinses uit een onbeduidend Duits staatje en was op haar 15e naar Rusland gestuurd om uitgehuwelijkt te worden. Zij deed alles om de goodwill van de Russen te krijgen en zich aan te passen aan het land, de bevolking en hun gewoontes; ze leerde snel de taal (ze was slim) en 'bekeerde' zich tot de Russisch Orthodoxe kerk.

Ze had al direct een gruwelijke hekel aan haar man, PeterIII, een zacht ei eersteklas, en nam zich voor zo snel mogelijk van hem af te komen om haar eigen leven te gaan leiden en haar eigen carrière te gaan maken. Na de dood van haar man (lees: moord op haar man) had zij vele minnaars. Ze was net zo slim als aantrekkelijk.

Zodra ze aan de macht kwam, maakte ze duidelijk dat ze verlichtende hervormingen door wilde gaan voeren. Ze riep in 1767 een grote raadgevende vergadering bij elkaar, de Wetgevende Commissie. Deze raad gaf haar een goed beeld van hoe het politiek, economisch en sociaal op het moment met het rijk stond.

Zij besloot dat ze sterke alleenheerschappij nodig had om hier goed en duidelijke hervormingen in door te kunnen voeren. Haar bekendste hervormingen kwamen neer op:

het herschrijven van de wetten en de constitutie,
het afschaffen van martelen, en
godsdiensttolerantie, behalve voor de OldBelievers, want die hadden in het verleden te veel ellende opgeleverd (zie: PeterDeGrote).

Verder verbeterde ze haar administratie en veranderde iets in de machtsopzet van Peter: ze breidde zijn tien 'gubernii' uit tot vijftig, zodat niemand behalve zij te veel macht zou krijgen.

Met deze hervormingen oogstte ze in elk geval enorm veel waardering bij de PhilosopheS, die in haar het ideale voorbeeld zagen van iemand die beschaving in een achtergelegen gebied door kon voeren, iemand die hun ideeën duidelijk in de praktijk kon brengen en ze ook bracht.

Ook al was Catharina een vooruitstrevende verlichte despoot, aan de slavernij deed ze nog steeds niets, en een opstand van de slaven liet dan ook niet lang op zich wachten.

In 1773 leidde al het ongenoegen van de slaven tot de PugachevOpstand.

De omstandigheden van de slaven waren erbarmelijk: slaven mochten zomaar verkocht, verhandeld, gemarteld, etc. worden. Ze hadden geen enkele rechten, alleen maar plichten.

Hele families werden met het grootste gemak uit elkaar gescheurd. In 1773 startte een Kozak, Pugachev, een oud-soldaat, een opstand tegen zijn landheer. Hij verklaarde zichzelf (de vermiste) tsaar Peter III (jawel!).

Hij vormde een leger van slaven om zich heen, alsmede een hele administratie en een hele hofhouding, waarmee hij optrok naar Moskou om de macht van CatharinaDeGrote over te nemen.

De adel was doodsbang: 100.000 muitende slaven trokken rovend en plunderend door het land. Helaas: Catharina stuurde er een leger op af, de slavenopstand werd neergeslagen en Pugachev werd in het openbaar gevierendeeld in Moskou.

De PugachevOpstand was de grootste volksopstand in Europa, tot de FranseRevolutie in 1789.

Catharina sloeg hem gewoon neer met grof geweld. Ze gaf daarna ook iets meer macht aan de landheren om zoiets als dit in het vervolg te voorkomen.

De slaven kregen nog minder rechten en een nog verotter leven. Onder Catharina's 'verlichtende' regering kende de Russische slavernij zijn hoogtijdagen.